БҰРҒЫ
зат есім. 1. кәс. Ағашты, темірдi үңгіп тесетін құрал. 2. Тау жыныстарын опырып, үгіп бұзатын мәшине аспабы. Бұрғы белдіктерi. кен ісі. Жерасты, жерүстi және геологиялық барлау жұмыстарында ұңғымаларды бұрғылауға арналған жабдықтар кешенi. Бұрғы бытырасы. кен ісі. Бұрғылау барысында берік таужыныстарды бұзуға қолданылатын, құйма болаттан не шойыннан жасалған шар, текеше, цилиндр тәріздi ұсақ бытыралар. Бұрғы көбелек. зоологиялық. Көбелектер отрядының бұрғылар тұқымдасының бір түрi.