КІРПІШ
зат есім. 1. Күйдірілген я балшықтан қалыпқа салып құйған, тік бұрышты параллелипед пішіндi, төзімдi әрi берік жасанды құрылыс материалы. 2. ауыспалы мағына. Адамның қоғамдағы орны, қоғамға тән мүше. Кiрпіш зауыты. Кiрпіш құятын өндіріс орны. Кiрпіш күйдірдi. Шикi балшықтан құйылған кірпіштi отқа салып пісірдi. Кiрпіш қалау. құрылыс. Кiрпіштi бірінің үстіне бірін қойып, құрылыстық ерітіндімен байланыстыра тұтастыра өру. Кiрпіш қалаушы. Құрылыста кірпіш қалайтын шебер, маман. Кiрпіш құйды. Балшықтан қалыпқа салып кірпіш дайындады. Кiрпіш үй [ там, қора ]. Күйдірген яки шикi кірпіштен қалап салынған үй, баспана. Кiрпіш шай. тамақ өнеркəсібі. Тақта шай. Кiрпішін қалады. Алғаш рет ұйымдастырды, негізін салды. Кiрпіш iрге. Кiрпіштен қаланған негіз.