МҰРА
зат есім. 1. Әкешешеден балаға қалған дүние-мүлік, мирас т.б. заттар. 2. Ежелден келе жатқан мәдениет, салт-сана, дәстүр нұсқалары; сондай-ақ жеке адамдардың кейінгі ұрпаққа қалдырған өнегелі еңбегі. 3. ауыспалы мағына. Мұрагер, жалғастырушы, таратушы. Мұра қалды. Атадан балаға мирас болды. Мұра қалдырды. Кейінгі ұрпаққа пайдалы дүние тастап кетті, мирас қылды. Мұра қылды. Мұра етті, атадан балаға, кейінгі ұрпаққа мирас етті.