ҒЫЛЫМ
[ араб тілі. ] зат есім. 1. Адамның таби ғат пен қоғам туралы объективтi білімін қалыптастыруға мүмкіндік беретін танымның ең жоғарғы пішінi, оның тәжірибелік қызметінің бір саласы. 2. Негізгi қағидалар мен заңдылық тарды қорытып шығаруға жұмылдырылған зерттеулер не пәндер саласы. 3. Ғылым-білім, түрлi ғылым саласы. Ғылым бағу. Ғылымның соңына түсу, iздену. Ғылым докторы. Ең жоғарғы ғылыми дәреже, ғалымдық лауазым; докторлық диссертация жазып, қорғаған адам. Ғылым кандидаты. Жоғары білімi бар, кандидаттық емтихандар тапсырған, еңбектерi баспасөз беттерінде жарияланған, ғылыми конференцияларда баяндалған, өзектi тақырып бойынша диссертация қорғаған адам. Ғылым классификациясы. Ғылымдар байланысы, ғылыми білім жүйесіндегі орналасу тәртібі, нақты қағидаларға негізделген, нысандардың қасиеті және байланысы, сондай-ақ оларды зерттеу үрдісі. Ғылым мен шұғылдану. Ғылыми-зерттеу жұмысымен айна лысу. Ғылым ордасы. бейнелі сөзқолданыс. Ғылым мен мәдениет ошағы. Ғылым психологиясы. Ғылыми қызметтің нәтижелілігін арттыру мақсатында оның психологиялық факторын зерттейтін сала. Ғылым тапты. Бiлім алды, iздендi. Ғылым тілі. лингвистикалық. Әртүрлі ғылым саласында қолданылатын, өзіндік стиль ерекшеліктері мен терминологиялық қоры бар әдеби тілдің бір саласы. Ғылым iздедi. Бiлім алды, iздендi, талаптанды, зерттедi.