ҚОЛҚА
1омоним зат есім. 1. а н ат. Жүректің сол жақ қарыншасынан басталып, дененің әртүрлі мүшелеріне қан тарататын басты және ең ірі артерия. 2. а н ат. Өкпе мен кеңірдектің түйіскен жері; тыныс органдарының негізгі бөлігі. 3. в етістік. Малдың өкпе мен кеңірдектері түйіскен жерінде болатын ауруы. Қолқа атты. Иiсi мұрын жарды, сасыды, қолқасынан өттi. Қолқа білезік. этнографиялық. зергерлік. Шұжық тәріздi жұмыр, бірақ iшi қуыс білезік. Қолқа доғасы. а н ат. Қолқаның доғаша иіліп келген жері. Қолқа құрт. Қолқа туберкулезі. Қолқаны алды [ атты ]. Дем алуын қиындатты, тұншықтырды. Қолқаны қапты. Тұншықтырды, дем алғызбады. Қолқаңды құрт жесін. қ а рғ. Қолқа құртына ұшыра деген мағынадағы қарғыс сөз! Қолқасын суырды. Жанын шығарды, екі аяғын бір етікке тықты. Қолқасын суырып әкеткендей. Жанына қатты бату туралы айтылады. Қолқасын үзді. Жанын көзіне көрсетті,