ДОС
[ ир. ] зат есім. 1. Бiрбіріне шын көңілмен берілген сыйлас, сырлас, қимас адам. 2. ауыспалы мағына. Серік, жолдас. 3. ауыспалы мағына. Ақылшы. 4. ауыспалы мағына. Қамқор, жанашыр, жанкүйер адам. // Ақниет, шын сырлас. Дос болды. а) Достасты, сыйлас, сырлас болды. ә) Сыйласып өттi, қадірледi, қамқор болды. Дос еттi [ қылды ]. Дос көрдi, дос санады, жақын тартты. Досы мен қасы [ бар ]. Алысжақыны, туысы мен жаты, жұрты. Дос назы. Жақын адамдардың бір-біріне өкпесін білдіруі. Досқа күлкі, дұшпанға таба болды. Абыройынан айырылды, ұятқа қалды, масқара болды. Досына бірқылым. Жоражолдасына бір қалыпты. Досын сатты. Досын басқаға айырбастап кетті; жау қолына берді. Досы сүйініп, дұшпаны күйіндi. Қуанышты, ел қызығардай өмір кештi, елдің алды болды.