ҚАРҒА
1омоним зат есім. 1. Тамақ талғамай, көбіне өлексемен күнелтетін түсі қара, еті арам құс. 2. ауыспалы мағына. экспрессивті. Бала, перзент, бауыр еті. Қарға бойлы. Кiшкентай, бойы аласа, тапал. Қарға [ қатын ] бұтты қараазбен [ қара кемпір ]. мифологиялық. көнерген сөз. Дене тұрқының үстіңгi жағы мен астыңғы жағы екi түрлi кейіпте болатын жамандықтың, қара күштің иесi ретіндегi мифологиялық кейіпкер. Қарға саусақ. Әбден кір болған, күс саусақ. Қарға сүйек. биологиялық. а) Құстардың иық белдеуіндегі ең ірі сүйек. ә) Құрлықта тіршілік ететін омыртқалы жануарлардың иық белдеуін құрауға қатысатын элемент. Қарға тамырлы. ілікшатысы мол, өте жақын. Қарға тамырлы ел [ қазақ ]. Бірбірімен ілікшатысы, тамыртанысы көп жұрт. Қарға тұқымдасы. зоологиялық. Дене бітімі тығыз, басы үлкен торғайлар отрядының ішіндегі ең ірі құс. Қарға тұмсық. Ұшы үшкір, үсті дөңес, шығыңқы, сүйкімсіз тұмсық. Қарға тұяқ. Қатыпсемген, ұсқынсыз; қытымыр (адам). Қарға тырнақ. этнографиялық.қолөнер. Қарғаның тырнағына ұқсаған ою түрі.