ҚАТЫН
зат есім. 1. Жалпы әйел атаулы, ерге тиген әйел. // экспрессивті.жағымсыз. Төменетек, қоғамда орны жоқ, үйде дауысы жоқ, сөзі өтпейтін әйел. 2. Зайып, жар, жұбай. // Қорқақ, сужүрек, еркек емес. Қатын алды. сөйлеу. қарапайым сөз. Үйленді, отбасын құрды. Қатын алма, қайын ал. Болашақ жарыңның шыққан жері, төркіні дұрыс болсын, Мінезі жақсы жар, жұбай, ақылды әйел. Қатынын күң қылды. Жаугершілік заман туып, жау қолына түсті, әйелдерін қорлады. Қатыныңның қойнынан шықтым ба? Күнәмнің үстінен түстің бе деген мағынада. Қатыны ұл [ бала ] тапқандай сүйінді [ қуанды ]. Өте қатты қуанды, мәз болды.