ТАҚЫР
1омоним зат есім. 1. географиялық. Шөл, шөлейтті өңірлерде өсімдік өспейтін қуқыл жер. 2. экологиялық. Шөл мен шөлейттегі жазық сазды ойпауыттарда түзілетін топырақ типі. 3. Шөбі қурап қалған, тегіс жер. 4. Өсімдіксіз, беті кеуіп жарылып кеткен ойдым жер; топырақтың түзіле бастаған бір түрі. // Тықыр, жалтыр. // Кенде, жұрдай. Тақырға [ тақыр мұзға, тақыр жерге ] отырғызды [ отырғызып кетті ]. Айлаамалын асырып, жер соқтырды, алдады. Тақыр жер. Еш нәрсе төселмеген, төсенішсіз жер. Тақыр жерге отырғызды. Жер соқтырды, алдап кетті. Тақыр жерден шөп шығарған. Қу, айлакер адам деген мағынада. Тақыр жетім. Жанашыр ешкімі жоқ, нағыз жетім. Тақыр кедей. Түгі жоқ, нағыз кедей. Тақыр мұзға отырды. Қапы қалды, алданды.