КІРЕУКЕ
зат есім. 1. көнерген сөз. Жаугершілікте жорыққа киетін, жейде түрінде дөңгелек шығыршықтардан өрілген торлы темір сауыт. 2. көнерген сөз. Алтын жіппен тігілген, жібектен жасалған қымбат шапан. 3. ауыспалы мағына. Буалдырланған, бұлыңғыр күңгірттік. 4. ауыспалы мағына. Көмескi көлеңке, шіркеу. 5. ауыспалы мағына. Көңілдегi қаяу, уайым, мұң. Кiреуке басты. Күңгірт шалды, бұлыңғыр тартты, буалдырланды. Кiреуке еттi. Медеу қылды, сүйеніш еттi. Кiреуке кежім. көнерген сөз. Ежелгi дүние мен орта ғасырларда ауыр қаруланған әскердің жорыққа мінетін аттарына жабылған, болат шығыршықтардан өріліп жасалған торлы сауыт. Кiреуке салды. Тосқауыл, бөгет жасады. Кiреуке сауыт. этнографиялық. Торлы сауыт. Кiреуке тартты. Бұлыңғырланды, күңгірт шалды, қарауытты. Кiреуке тон. этнографиялық. Әсемдеп, сәндеп тігілген бағалы сырт киім, құнды тон. Кіреуке тонның жағасы. Қадірлі, құрметті деген мағынада. Кiреуке түсірдi. Қылау салды, реніш тудырды, қаяу түсірдi.