МҰҢ
зат есім. 1. Қайғы, шер, қасірет. 2. ауыспалы мағына. Қиын мехнат, азап; екіталай. 3. ауыспалы мағына. Ой, қиял. 4. ауыспалы мағына. Зарлы, шерлі (дауыс). 5. ауыспалы мағына. Армантілегі, мақсатмұраты. Мұң артты. Уайым-қайғы шеккізді. Мұң атты. Қайғырды, мұңға берілді. Мұң ашар. Мұңын айтар, сырын шертер (адам, дос). Мұң ашты. Мұңын айтты, сырын шерттi. Мұң басты [ толды, жайлады, торлады ]. Қайғы-қасірет, уайымшер шекті, күйзелді. Мұң биледi. Мұңайды, мұңға батты. Мұң болды. Қиын болды, зар болды. Мұңға батты. а) қайғы-қасірет, уайым-қайғы жеді, күйзелді, шерленді. ә) Қиыншылық көрді, азап шекті. Мұңға батырды. Уайым-қайғы шектірді, мұңайтты. Мұңға берілді. Уайымқайғыға түсті, мұңайды. Мұңға бөледі. Қапаландырды, торықтырды, мұңайтты. Мұңға көмілді [ шомылды, берілді ]. Қайғы-қасірет шекті, уайымқайғыдан бас көтере алмады, мұңға батты. Мұңға қамады. Уайым, қайғы басты. Мұңға салды. Уайым-қайғы жегізді, қайғымұңға түсірді. Мұңға шалдырды. Мұңайтты, уайымқайғыға салды. Мұңға шомылды. Мұңайды, мұңға берілді. Мұң екен. Бірдемені күтіп отырғандай, іле-шала, артынша. Мұң табы. Қайғы-қасірет белгісі, нышаны. Мұң шекті. Қиналды, мұңға батты. Мұңын жоқтады. Қайғысына ортақтасты, мұңын мұңдады. Мұңын өшірді. бейнелі сөзқолданыс. Мұңайғанын қойды, мұңынан арылды. Мұңын мұңдады. Біреудің қайғысына, қасіретіне ортақтаса қайғырды. Мұңын мұңдап, жырын жырлады [ жоғын жоқтады ]. Қайғысына қайғырды, қуанышына ортақтасты. Мұңын тарқатты. Көрген қиыншылығын, қайғықасіретін айтып, көңілдегі шерін көтерді. Мұңын шақты [ шертті ]. Біреуге өзінің жеке басының уайымқайғысын білдірді, зарын айтты.