ЖАРА
1омоним зат есім. 1. Зардап шеккен дене бөлігі, жарақат. 2. Қару-жарақ тиюі не апат кезінде зардап шеккен дене бөлігі. 3. ауыспалы мағына. Ауыртпалық, бейнет. 4. ауыспалы мағына. Қайғы-қасірет, мұң-зар. Жараны жазды. Бір ауыр, қиын т.б. жағымсыз есер, ерекеттен құтқарды, саламаттылық екелді. Жараның аузын ашты [ тырнады ]. Ескі күйікті, дертті еске салды. Жараны тырнады. Ұмытылған ренішті, күйікті, өкпені, т.б. қайта еске салып, мазасын кетірді. Жара салды. Қайғыға салды, уайымға қалдырды; көңілін алаң қылды. Жарасы жеңіл. Оңай, түк те емес. Жарасына май жақсаң да жазылмас. Түзелмес, қайта орнына келмес. Жара [ жанына ] түсті. а) Жара шықты, жараға айналды. ә) Қиналды, жүрегі ауырды. Жара тігіс. кәс. Киіз бөліктерін құрастырғанда, етіктің ұлтарағын, киіз байпақтың қонышын, табанын қаусырғанда, тері бұйымдарды тіккенде жиі қолданылатын, екі заттың шеттерін не астыңғы, не үстіңгі бір жақ қыртысынан ғана шаншып, инені сол шеттің ортасынан жара шығарып отырып тігетін тігіс түрі.