ТҮК
1омоним зат есім. 1. Жанжануардың денесінде болатын жіңішке, майда жүн, қыл. 2. ауыспалы мағына. Өсімдікте, т.б. болатын майда талшықтар. Түгі жылтырды. Қоңданып алды, семірді. Түгімен жалмайды. Обыр, қомағай. Түгіне тозаң тигізбеді. Шаң жуытпады. Түгін қалдырмады. Жержеріне жетті, әбден ұрысты. Түгін тартсаң, майы шығады. Семіз мал, құнарлы жер туралы айтылады. Түгін төкті. Жүнін тастады, түледі. Түгі сыртына шықты. Қатты ашуланды. Түк баданасы. анатомиялық. Түк бадамы, түктің түбіндегi теріге кіріп тұратын құрылымдық бөлігi. Түк басты. Жүні қалың шықты, жүннен көрінбей қалды. Түк жіптер. қолөнер. Кiлем өрмегіндегi жоғарыдан төмен қарай тізілген бой жіптермен қатарлас тұратын, өзге жіптерден бастау иірілген жіп (ол қойдың биязы жүнінен, түйенің жүнінен иіріледi). Мұны өрнек жіп те атайды.