WONDER WORDS · Казахский язык

дабыл

Значение слова

1омоним зат есім. 1. Бiр нәрсенің, я қимыләрекеттің, қозғалыстың дыбысы, даусы. 2. ауыспалы мағына. Ұран, үндеу, жар. 3. ауыспалы мағына. Дақпырт, даңқ. Дабыл болды. Түрткi, себеп болды. Дабыл жарғағы. анатомиялық. Сыртқы есту жолын iшкi құлақ құрылысынан бөліп тұратын жұқа, серіппелi зат есім. Дабыл жол. көнерген сөз. поэтикалық. Даңғыл жол. Дабыл қуысы. анатомиялық. Ортаңғы құлақ орналасқан самай сүйектің қуысты дабылдық бөлігi. Дабылы асты. Атағы елге жайылды. Дабылы басылды. Дыбыс азайды, тоқтады, тыныштанды. Дабылы жер жарды. Даңқы шартарапқа жайылды.

2омоним зат есім. 1. көнерген сөз. Жаугершілікте, жорықта халықты бір жерге жию, саяткершілік құрғанда аңдарды үркіту үшін пайдаланылған ұрмалы аспап. 2. әскери сөз. Жергіліктi жердегi халықты әртүрлi қауіптен сақтандыру хабары, ерекше жағдайда берілетін шартты белгi, сигнал. 3. әскери сөз. Әскери бөлімшенің (бөлімнің, құраманың) белгіленген мерзімде толық жауынгерлік дайындықта болуы және алдын ала жоспарланған шепке (орын, жер) орналасуы үшін берілетін шартты (ракета, сирена, горн арқылы) белгi. Дабыл байлады. аңшылық. Дабылын ұрып, бүркіттi үркітіп, аң аулады. Дабыл қағылды. Тоқтатуға белгi берілдi. Дабыл қақты [ ұрды ]. а) Дабыл соқты, дабылдатты. ә) Жар салды, ұрандады, хабар бердi. б) Қоңырау соқты, барабан соқты.