ДАҢҚ
зат есім. Ерен iстер арқылы көпшілікке танылған атақ, абырой; дабыс. Даңққа бөледi. Атағын асырды, зор құрметке иелендірдi. Даңққа ие болды. Абырой, атаққа жеттi. Даңқ қуды. Жалған атақтың соңына түстi. «Даңқ» орденi 1. а) Қазақстан Рес публикасы Қарулы күштерінің, әскери бөлімдердің жоғары шендi офицерлерін, прокуратура, ұлттық қауіпсіздік, iшкi iстер органдарының басшыларын үздік еңбектерi үшін марапат тайтын Қазақстан Республикасының орденi. ә) тарихи.советизм. Отан соғысында ерлігімен көзге түскен жауынгерлер мен офицерлерге берілген үш дәрежелі орден. Даңқы артты [ дүрілдеттi ]. Атақ, абыройы күшейдi, өрледi. Даңқы асты [ жайылды ]. Мәртебесi өстi, атағы шықты, тарады. Даңқы биік. Атақты, танымал, даңқты (адам). Даңқы жер жарды. Атағы көпке шықты, кеңге тарады. Даңқын асырды. Атағын шығарды, абыройын көтердi. Даңқын [ аспанға ] көтерді. Абыройын арттырды, атақдаңқын жайды. Даңқы тарады [ кеттi ]. Атағы, абыройы елжұртқа белгілi болды. Даңқы шықты. Атағы жайылды.