ЫҚ
зат есім. 1. Үйдің, қораның, өскен ағаштың т.б. желден, жауыннан қағаберіс ықтасын жағы, қалқасы. 2. ауыспалы мағына. Жағдаят; ыңғай. Ығы жоқ. Ебедейсіз, қырсыз. Ығы келді. Жағдайы жасалды, шабытына дөп келді, ыңғайы түсті. Ығына жығылды [ көшті ]. Біреудің айтқанына көнді, ыңғайына көшті. Ығын есті. Тынышын бұзды, панасын бүлдірді. Ығын тапты. а) Орнын тапты, паналады. ә) Ретін тапты, ыңғайын, ебін тапты. Ық беткей. географиялық. Кез келген орографиялық кедергінің (мысалы, тау жотасы, төбе) басым жел жақтағы беткейіне қарама-қарсы ық жақтағы беткейі. Ық болды. Пана болды.