ЫҢҒАЙ
1омоним зат есім. 1. Бір нәрсенің реті, жөні. 2. Сипаты, түрі. 3. ауыспалы мағына. Заман ағымы, өмір талабы. Ыңғай бердi. Бiр iстi құптарлық көңіл байқатты, ниетін білдірдi. Ыңғай бермедi. Құптамады, хош көрмедi. Ыңғай білдірді [ көрсетті, берді, танытты ]. Емеурін жасады, ниет танытты. Ыңғайы келді. Орайы табылды, реті түсті. Ыңғайы келмеді. а) Орайы табылмады, реті келмеді. ә) Икемі, ебі жоқ, олақ деген мағынада. Ыңғайына жығылды. Біреудің айтқанына көн ді, қарсыласпады. Ыңғайына көнді [ көшті, бағынды ]. Дегенін істеді, айтқанымен жүрді. Ыңғайына қарады. Біреудің айтқанына, жағдайға қарай әрекет жасады.