ШОШҚА
зат есім. 1. Жұмыр, жуан, сирағы қысқа, айыр тұяқты, еті мұсылмандарда харам саналатын, сүтқоректі өсімтал хайуан; доңыз. 2. зоологиялық. Бітімі ірі, жұмыр, аяқтары қысқа, денесі ақ, қара, қоңыр, қызғылт түстегі қатқыл әрі сирек түкті, бас сүйегі сүйір, ұзын, төменгі жағында жер қопаратын сүйек өсіндісі бар, тұмсығы тақыр жұптұяқтылар отрядына жататын сүтқоректі жануар. 3. ауыспалы мағына. Надан, топас, оңбаған. Шошқа жаңғағы. ботаникалық. Емен ағашының жемісі. Шошқа обасы. ветеринарлық. Арнаулы сүзгіден өтетін вирус тудыратын, қауырт, жіті, жітілеу, созылмалы түрде өтетін, жіті түрінде – шошқаның ыстығы көтерілуі, төбетінен айырылу, әлсіреуі, құсуы, біресе іші қатуы, біресе іші өтуі, нәжісіне қан араласуы, танауынан қан аралас ірің сорғалауы, денесіне қып-қызыл дақтар шығу, есеңгіреп айнала беру, буаз мегежіннің іш тастауы сияқты белгілермен сипатталатын жұқпалы ауру. Шошқа тағаладың ба? кекесін. Бітірген жұмысың жоқ, не істедің деген мағынада. Шошқа тілмесі. ветеринарлық. Шошқаның жұқпалы ауруы. Шошқа шаруашылығы. малшаруашылық. Етін, майын, терісін және басқа да өнімдер алу үшін шошқа өсіретін мал шаруашылығының бір саласы.