зат есім. 1. Темірден неше түрлі бұйым жасап шығаратын қолөнері бар адам. 2. ауыспалы мағына. Өнерлі, шебер. 3. ауыспалы мағына. Тілмар, шешен. 4. ауыспалы мағына. Белсенді, көшбасшы, белді (азаматы). Ұста дүкені. Ұсталық қалыптау немесе ұсталық баспалау жұмыстарын орындау үшін жабдықталған орын; Ўстахана, ұстаның жұмыс істейтін шеберханасы. Ұста көрген бала. Тәлім-тәрбие көрген бала.
= етістік. 1. Бір нәрсені қолмен қармап тұту. 2. Қолмен демеу, сүйеу. 3. Жармасу, уыстау. 4. Қолға түсіру. 5. Бір нәрсені бекітіп жібермеу. // Адамның өз бойын белгілі бір қалыпта көрсетуі. 6. Бір нәрсенің қолда болуы, кәсіп ету. 7. Бағып-қағу, өсіру, күту. 8. Бір затты бір жерге тұту, құру. 9. Бір затты қажетке жарату, кәдеге асыру, пайдалану. 10. Жазалап қамау, тұтқындау. // Қамап қою, торға салу. 11. Елді басқару, ие болу. 12. Жолын қуу, қолдау, жолына түсу. 13. Еске сақтау, қадір тұту. 14. Жібермей тұру, тоқтату. 15. Көтеру, алдына алып отыру. 16. Адамның өзін әртүрлі жағдайда көрсетуі. 17. ауыспалы мағына. Қалқан қылу, қорғану. Ұстағанның қолында, тістегеннің аузында. Кім көрінгенге жем болды, талапайға түсті. Ұстап алды. а) Қолға түсірдi, тұтқындады. ә) Шап бердi, бас салды. Ұстаса – уысында, ашса – алақанында. Дегенін қылды, білгенін жасады, бар билік өзінде.