ҚАЛҚАН
1омоним зат есім. 1. көнерген сөз. Батырлардың соққы, оқ дарытпау үшін қолына ұстайтын қорғаныс құралы. 2. көнерген сөз. Соққы тимеу үшін басқа киетін темір құрсау. 3. әскери сөз. Ұрыста есептоптар мен механизмдерді оқ пен снаряд жарықшақтарынан қорғауға арналған зеңбіректер мен пулеметтен көздейтін ойықтары бар сауыттан жасалған қондырғы. 4. Бөгет, тосқауыл. 5. ауыспалы мағына. Құлақтың қалқиған жері. Қалқан болды. Демеу болды, күш-жігер берді. Қалқан етті [ қылды ]. а) Тасаланды, жасырынды. ә) Бетке ұстады. Қалқан жапырақты батпақгүл. өсімдік. . Өзен-көл жағалаулары мен ағысында, тынық суларда өсетін, субеделер тұқымдасына жататын, көпжылдық су өсімдігi. Қалқан құлақ. Қалқиған үлкен құлақ. Қалқан тәрізді жанартау. геоло г. Сұйық лаваның бірнеше дүркін төгілуі нәтижесінде жаралған орталық жанартау.