ШАП
зат есім. анатомиялық. 1. Қарынның төменгі жағы мен санның ішкі түйіскен жері. 2. окказ. Бұл жерде ақын шүйгіні жоқ тақыр жер, жұтаң тұрмыс туралы айтып отыр. Шапқа түртті. Ызасын келтірді, ашуландырды.
Значение слова
ШАП
1омоним= етістік. 1. Атпен құйғыта жорту, ызғыту. 2. Бәйгеге түсіп, сыналу. 3. ауыспалы мағына. Зымырау, зулау. 4. ауыспалы мағына. Қарсы тұру, бетпе-бет келу. 5. Тасталқанын шығару, жермен-жексен ету. 6. ауыспалы мағына. Жаулап алу, басып алу. 7. ауыспалы мағына. Жеңу, басым түсу. 8. ауыспалы мағына. Құрту, жою, жоқ қылу. Шапқан аттай. Ызғытып шапқылаған ат секілдi тез, көздi ашыпжұмғанша. Шапқан аттай желіккен дау-жанжал. Ел ішін алақұйындатқан, елірмеге дем болған ерегіс, егес.
ШАП
2омоним= етістік. 1. Өткір құралмен кесу. 2. Ағашты балталау, шапқылау. 3. Шөп ору. Шапқан шөптей баудай түсті. Жапырыла құлады; қырылды.
ШАП
ШАП
4омоним: шап берді. Тарпа бас салды, тұра ұмтылды. Шап ете қалды. Бір сөзге келмей, тыз етіп ашуланды. Шап ете түсті. Бір сөзге келмей тыз етіп ашуланды; тап берді. Шап етті. а) Кенеттен бас салды, тап берді. ә) Бір сөзге келмей тыз етіп ашуланды; тап берді. Шап келді. Тап берді, ойламаған жерден кез болды.