ЕЛДІ
сын есім. Ел бар, халық орналасқан жер. Елді мекен [ қоныс ]. Халықтың тұрғын үйлер салынған жерге шоғырлануы; ауыл, қыстақ. Елді мекен шоғыры. географиялық. Мәдени және тұрмыстық жағынан бір-бірімен тығыз байланысты елдi мекендердің (әсіресе қалалардың) шағын аумаққа топтануы, шоғырлануы. Елді пункт. Елдi мекен, ауыл.