ТӨСЕК
1омоним зат есім. 1. Адам жататын, тынығатын орын; кереует. 2. Төсенуге, жамылуға, ұйықтауға керекті көрпе-жастық. Төсегінен айырылған. Жаны тыныш жатпаған, жұрт қамы үшін ұйқы бөлген. Төсегін былғады. Зинақорлық жасады. Төсек болып жатыр. Жерге шашылып, рәсуа болған астық, жеміс, т.б. жайлы айтылады. Төсек жазды. жергілікті сөз. Төсек салды. Төсек жаңғыртты [ жаңартты ]. Басқа әйел алды, екінші рет үйленді (әдетте әйел қайтыс болып екінші әйел алған кісіге, кейде әйелінен ажырасып, басқа әйел алған адамға да айтылады). Төсекке қисайды. Жатып демін алды, тынығуға жатты. Төсекпен көтерді. Келін боп түсе сала екі қабат болды. Төсек тартты [ тартып жатты ]. Сырқат меңдеп, жатып қалды, ұзақ қатты ауырды, науқастанды. Төсекте басы, төскейде малы қосылды [ жатты ]. Ағайынтуысты, ынтымағы, бірлігі бар, қонысы ортақ жұрт болды. Төсектен безінді. а) Жар көңілінен суынды. ә) Жортуылды күндер туып, ұйқысын қашырды. Төсектен жерінді. Жар төсегінен безді, көңілі суыды. Төсек шыпта. жергілікті сөз. Төсек астына салатын тоқылған қоға, қамыс ши.