КЕЛІН
зат есім. этнографиялық. 1. Ата-ана үшін баласының әйелі де, жасы үлкен ағалары мен туғантуысқандар үшін інісінің әйелі. 2. Жаңадан тұрмысқа шыққан әйел, келіншек. Келін алды. Келін түсірдi, баласын үйлендірдi. Келіннің бетін кім ашса, сол ыстық. Танымайтын, бөгде ортада кездесіп, танысып, біліскен адам жаныңа өте жақын болады деген мағынада. Келін түсірді. этнографиялық. Ұлы үйленіп, қалыңдықты ақ орамал жауып, босағасын аттатты, сәнсалтанатпен той жасады. Келін түсіру. этнографиялық. Қалыңдықты күйеудің үйіне алып келгенде атқарылатын салттық жөн-жоралғы, сән-салтанат, той.