РӘСУА
[ араб тілі. ] зат есім. Орынсыз шашылып-төгілу; ысырап, шығын. // Босқа, текке, қараптан-қарап. Рәсуа болды. а) Босқа шашылды, ысырап болды. б) Аяқасты болды, жарамсыз болды. Рәсуа ету. Шығындау, босқа шашу. Рәсуа қылды. а) Масқаралады, абыройынан айырды, қорлады. ә) Ысырап етті, босқа шашты. Рәсуасы шықты. Берекесі кетті.