ТОҚПАҚ
1омоним зат есім. 1. Ұзындығы бір, бір жарым метрдей жуантық келген қол ағаш; қазық қағу үшін қолданылатын құрал. 2. зат есім. қолөнер. Керілген желідегі (өрмек тоқуда) еркек жіп пен ұрғашы жіптің шатысын, арқау жіп өткізілген соң жіп арасын түйгіштейтін шеге тісті ағаш құрал. 3. ауыспалы мағына. Соққы, жаза, теперіш. 4. ауыспалы мағына. Біреудің қолшоқпары, сойылсоғары. Тоқпақ жал [ жалды ]. Қалыңдау келген, қою, ұзын жал. Тоқпақ жауды. Таяқ тиді, үсті-үстіне төпеледі. Тоқпақ жеді. Соққы көрді, таяқ жеді. Тоқпақ жілік. анатомиялық. 1. Жауырын мен кәрі жілік аралығындагы жілік. 2. этнографиялық. Мал етінің жауырын мен кәрі жілік аралығындағы бөлігі, қонақ күту әдеті бойынша сый табаққа салынбайтын жілік. Тоқпақ салды. Қиянат, жәбір көрсетті. Тоқпақ жалды. қалың, қою жалы бар.