АРҚАУ
зат есім. тоқыма. 1. Өрмектің үстіңгi және астыңғы жіптерінің арасына көлденең түсіп тоқылатын жіп. 2. ауыспалы мағына. Қуат, қайрат, күштің көзi, бір нәрсенің негізi. Арқау болды. Негіз, желi болды. Арқау еттi. Негіз, желi қылып алды. Арқау шөлмегi [ жүгіртпе ]. Екi басының кішірек ашасы бар, ұзындығы 20–30 сантиметрдей түзу таяқша. Арқауы бос. Табиғаты, негізi нашар. Арқауы босады. Жинақылықтан айырылды, әртүрлi жағымсыз күйге ерік бердi, еркінсідi. Арқауынан айырылды. Негізінен, желісінен айрылды. Арқауы тарқады [ үзілдi, суырылды ]. Тұтастығы, байланысы бұзылды.