ӨРМЕК
зат есім. этнографиялық.қолөнер. Алаша, басқұр, бау және шекпен тоқу үшін екі басы қазыққа керіліп, желісі жерге қатар тартылған, иірілген жіп керілген тоқыма құралы. Өрмек ағаш. Өрмек тоқу станогының бар- лық әбзелдері. Өрмек жүгіртті. Алаша, басқұр т.б. тоқу үшін жіп жүгіртті, керді. өрмек жібіндей. этнографиялық. өрмек жібі тәрізді, шұба- тылған, түйіншектелген. Өрмек жіп. этнографиялық. істелетін бұйымдарға жасалатын жолақтарға, өрнектерге қарай өрмекке арналып иірілген түрлітүсті жіптер. Өрмек құрды. Өрмек жіптерін тоқуға даярлап станокке орналастырды. Өрмек қылыш. этнографиялық. Ерсі жіп пен қарсы жіптің арасындағы арқауды бекітетін, нықтайтын қылыш пішіндес ағаш. Өрмек мосы. этнографиялық. Үш аяқты көтерме мосы, арқалық. Өрмектің жүзі ауғанда. Жарымжартысынан асқанда.