ЖӘБІР
[ араб тілі. ] зат есім. Біреуге жасаған қиянат, жапа, қорлық-зорлық. Жәбір етті [ жасады, қылды ]. Қиянат көрсетті, жапа шектірді, жәбірледі. Жәбір жеді. сөйлеу. Жәбір көрді. Жәбір көрді. Жапа шекті, зорлық көрді. Жәбір тартты. Жапа шекті, қорлық көрді. Жәбір шекті. Қорлық көрді, жапа шекті.