ТАЯҚ
зат есім. 1. Қолға ұстап, таянып жүретін ағаштан, темірден жасалған құрал. 2. ауыспалы мағына. Зәбір, зорлық-зомбылық. Таяғы тиді. Жаманшылығы тиді, қиянат жасады. Таяғын ұстады. Жолын қуды, ізін басты. Таяқ астында жүрді. Қорлықпен өмір сүрді. Таяқ астында ұстады. Ұрыпсоғып, күн көрсетпедi. Таяқ бойы. этнографиялық. Онша биік емес, аласа; таяқ бойының мөлшеріндей. Таяқ жеді. а) Соққы, тепкі көрді. ә) Ұрыс есітті, кінәлі болды. Таяққа жығылды. Таяқ жеді, соққы көрді. Таяққа ұшты. Таяқ жеді. Таяқ құрлы көрмеді. Елең қылмады, есепке алмады, көзге ілмеді. Таяқ тиді. Соққы жеді, сөгіс естіді.