САЛТ
1омоним зат есім. 1. Халықтың кәсіп, сенім, тіршілігіне байланысты қалыптасып, ұрпақтанұрпаққа ауысып отыратын дәстүр түрі. 2. Өмірде тұрақтанып қалыптасқан, жалпыға бірдей үйреншікті қылық, ырым, кәде. 3. Ырым. 4. Қалыпты жағдай, тәртіп, ұстаным. 5. ауыспалы мағына. Жаман әдет, теріс қылық, келеңсіз мінез. 6. Діни нанымсенім. Салт айтысы. этнографиялық. фоль к. Халықтың әдетғұрпы мен сенімнанымына, күнкөріс кәсібіне байланысты қалыптасқан айтыстың ежелгі түрі. Салт атты [ басты ], сабау қамшылы. а) Жалғыз басты, бойдақ. ә) Малы жоқ, жарлы-жақыбай. Салт атты. Атқа салт мінген. Салттан [ дәстүрден, ғұрыптан ] аттады. Әдетғұрыптан озды, салтты бұзды. Салтына берік. Әбден қалыптасқан, тұрақты; салтдәстүрі бұзылмаған. Салтына түсті. Дағдылы әрекетін жасады, кемеліне кеп, батырлық салтын жасады. Салт басты [ атты ], сабау қамшылы. Үйленбеген, бойдақ; салт. Салт басты, сабау қамшылы. Сыбай-салтаң жалғыз басты, үйленбеген бойдақ (адам). Салт көсем. Арбаның жетегіне жегілетін аттың жанындағы жол бастап, басқа аттарды жүрісімен еліктіріп жүретін, жол салып отыратын, жолдан жаңылмайтын жүрісі қарымды ат. Салт мініс жылқысы. ауылшаруашылық. Мініс жылқысы. Салт мінді. Атқа жеке, бір өзі отырды.