КЕП
1омоним зат есім. 1. Таздың бас орайтын нәрсесі, таз кепеш. 2. ауыспалы мағына. Кейіп, қалып, сиық, күй. 3. Жайт, оқиға, жағдай. Кебін киді. Сиқына түсті, ұқсады. Кебін киді. Басқаның көргенін көрді, сондай болды, аяғын құшты, ұқсады.
1омоним зат есім. 1. Таздың бас орайтын нәрсесі, таз кепеш. 2. ауыспалы мағына. Кейіп, қалып, сиық, күй. 3. Жайт, оқиға, жағдай. Кебін киді. Сиқына түсті, ұқсады. Кебін киді. Басқаның көргенін көрді, сондай болды, аяғын құшты, ұқсады.
2омоним зат есім. сөйлеу. 1. Гәп. 2. Ойпікір, сөз. 3. ауыспалы мағына. Мән, мәніс, сыр. Кеп осында. Гәп осында (себеп сонда).
3омоним зат есім. жергілікті сөз. Шабадан.
1омоним = етістік. сөйлеу. 1. Келіп етістігінің қысқарған формасы. 2. Көсемше формалы кел етістігінің қысқарған формасы.
2омоним = етістік. 1. Дегду, құрғау. 2. Күн көзіне не отқа қақталу, қату. 3. Суы тартылу, құрғау. 4. ауыспалы мағына. Аңсау, сағыну, іздеу. Кепкен балық. Тұз сеуіп немесе тұзсыз күн көзіне iлініп не жайылып кептірілген балық.
3омоним = етістік. 1. ісіну, іші желге толу, қампию. 2. ауыспалы мағына. Мақтану, бөсу, асып-тасу.