ЫРЫМ
зат есім. 1. Жақсы ниетпен жасалатын әртүрлі әдет-ғұрып, көне дәстүр. 2. Жақсы ниетке не гізделген нышана, көрініс. 3. педагогикалық. Жақсылыққа құштарлықпен жасалған әрекет. Ырымға жақсы. Жақсылықтың белгісі. Ырымға [ ештеңе, түк ] жоқ [ қалмады, бол мады ]. Атымен жоқ, түп-түгел жойылады. Ырым қылды [ етті ]. Жақсылыққа жорыды. Ырымын жасады [ істеді ]. Ретін істеді, нобайын жасады.