САБАУ
1омоним зат есім. этнографиялық. Жүннің ұйысқанын жазып, қопсыту, тазарту үшін қолданылатын, қабығы алынған кептірілген жіңішке талшыбық, жүн сабайтын құрал. // Жіңішке, сидиған. Сабау тіс. Жылқының жал, құйрығын сүзіп тарау үшін қолданылатын құрал. Сабау қамшы, салт атты. Жалғыз-жарым, жырақ.