ТӘРТІП
[ араб тілі. ] зат есім. 1. Белгілі бір қоғам не ұйым мүшелеріне ортақ, орындалуы міндетті, қалыптасқан ереже, заң, жүйе. 2. Бір нәрсенің жөні, реті. 3. Жеке адамның мінезқұлқы. 4. сөйлеу. Қаулы. 5. Әдет-ғұрып, салт. Тәртіп берді. жергілікті сөз. Бір нәрсені істеуге бұйырды. Тәртіп бұзды. Қалыптасқан, дағдылы ереженi сақтамады, тәртіпсіз қылық жасады, заңға қайшы келдi. Тәртіп бұзушы. ресм и. Қандай да бір қоғамдық ортада қалыптасқан әдеп, жүрістұрыс ережелерін орындамайтын, оларды сақтамайтын адам. Тәртіпке келтірді [ келді ]. Жөнге түсірді, реттеді. Тәртіпке салу. Жөнге келтіру, ретке түсіру. Тәртіпке түсті. Ретке келді, жөнге түсті. Тәртіпке шақырды. Тәртіпті бол дегенді ескертті, тәртіпті болу керектігін айтты. Тәртіптен тайды. жергілікті сөз. Тәртіпке бағынбады. Тәртіп орнатты. Белгілі бір ереже, тәртіпті қалыптастырды, жөнге түсірді, ретке келтірді. Тәртіп сақтады. Тәртіпті болды, бұзақылық, өрескел қылық жасамады.