СЕНІМ
зат есім. 1. Бір нәрсеге, біреуге көзі жетіп иланушылық сезімі, жеке адамдар арасындағы не жеке адамдар мен қоғам арасындағы, қатынастың сапалық өлшемі; наным. 2. Күткен үміт, ықылас, ниет. 3. діни. Діндегі басты дүниетанымдық ұстаным; Құдайдың барлығына және жалғыз екендігіне сену. Сенім артты [ білдірді, көрсетті ]. Үміт күтті, сенді. Сенім бекідi. Наным артты, сендi, әбден иланды. Сенім білдірілдi. кіт. Сеніп тапсырылды, құзырына үмітпен берілдi. Сенім вотумы. саяси. Үкіметтің белгілi бір акциясын не заң жобасын парламенттегi төменгi палатаның мақұлдауы. Сенімге ие болды [ кірді ]. Біреудің не бір ұйымның сенімінен шықты, өз адамына айналды. Сенімге қол артқызды. бейнелі сөзқолданыс. Сенімге жетеледi, үмітін жалғады. Сенімді ақтады. Күткен жерден шықты, үмітін ақтады. Сенімді нығайту. спорт. Спортшының жарыста жақсы өнер көрсетуіне себепші болуды көздеген арнайы психологиялық әдісті қолдану. Сенім жоқ. Сенуге болмайтын, сенімсіз. Сенім жүктеді. Сенім білдірді, сеніп іс тапсырды. Сенім көрсетті. Сенетіндігін білдірді, сенім артты. Сенімнен [ сенген жерден, сертінен ] шықты. Сенімін орындады, сертінде, айтқан сөзінде, уәдеде тұрды. Сенім тапты. Сенді, иланды. Сенім телефоны. Қоғамдық орындағы қызметкерлер қызметінің сапасы туралы, жұмысындағы олқылықтар туралы ақпарат беруге болатын телефон. Сенімi мол. Кәміл сенімдi, көзi жеткен. Сенімін [ үмітін, ойын ] ақтаушы. Дiттеген жерінен шыққан, міндетін орындаған адам. Сенімін арттырды. Бiр нәрсеге деген үмітін бекіттi, сенген күйін күшейттi. Сенімін жоғалтты. Сенімнен айырылды, қадірқасиетін кетірді. Сенімін жойды. Сенімін жоғалтты.