ҚҰРСАУ
зат есім. 1. Дөңгелек немесе жұмыр заттардың сыртынан айналдыра, қыса ұстатқан темір шеңбер. 2. сөйлеу. Тұтқын адамның қолына салатын бұғау. 3. ауыспалы мағына. Қыспақ, тор; шырмау. 4. Қоршау, қамау. Құрсауда өтті. Қыспақта, қиыншылықта өмір сүрді. Құрсау мұз. Мұз құрсау. Құрсауы кетті. Берекесі кетті, босаңсыды. Құрсауын бүтіндеу. Жетілдіру, көркейту.