КЕБІН
1омоним [ араб тілі. ] зат есім. 1. этнографиялық. Өлген адамның дене сін орайтын ақ кездеме (мата); ақырет. 2. экспрессивті.жағымсыз. Киім. 3. ауыспалы мағына. Жамыл ғы, бүркеніш. Кебінге оранды. бейнелі сөзқолданыс. Қайтыс болды, қаза тапты. Кебін киген. Өлген, қайтыс болған (адам). Кебіні жоқ, көрі жоқ Өлігі айдалада көмусіз қалған. Кебініңді [ кигір ] жалмағыр. қарғыс сөз. Киімді салақ киетін балаға қатты ұрысқанда, біреудің бересісін бермей жүрген кісінің қиянат мінезіне күйінгенде т.б. айтылатын кейіс сөз.