МӘН
зат есім. 1. Сана, ұғым арқылы аңғарылатын ішкі мазмұн, мағына. 2. ғыл. Ісәрекет пен қарымқатынастың бірлігі арқасында адамның шындықтағы құбылыстарды жалпылай алуының нысаны. 3. математикалық. Белгілі бір математикалық нысанның сандық көрсеткіші. Мән бермеді [ берген жоқ ]. Көңіл қоймады, назар аудармады, елемеді. Мәнi бар. а) Өзіндік ерекшелікке ие, жөнi мен ретi, мағынасы бар. ә) Маңызды. Мәні болмады. Жайы келіспеді. Мәні келмеді. а) Ыңғай, реті болмады, оңалмады. ә) Жағдайы жақсармады, күйі болмады. Мәнін тапты. Ұғынды, байымдады.