ЖОРҒА
1омоним зат есім. Жылқының төрт аяғын тең салып, ырғатыла, тайпала, теңселе, тербете жүйткіген адамға жайлы майда жүрістісі, шабыстысы. // Бір нәрсеге жүйрік, жетік, шебер. // Сөзге шешен, майталман. Жорға бәйге. Жорға аттардың жарысы. Жорға бие. Ырғатыла, теңселе, тайпала басатын жүрістi бие. Жорға ат. Тайпала, ырғатыла, теңселе жүретін ат. Жорға дуадақ. зоологиялық. Тырна тәрізділер отрядының дуадақ тұқымдасына жататын құс. Жорға жарыс. Жорға мінген шабандоздар жарысы; ұлттық ат спортының бірі. Жорға салдырды. Аттарының жорғасын салыстырды. Жорға табақ. жергілікті сөз. Ет салатын табақ.