СЫРЫҚ
1омоним зат есім. этнографиялық. Қазақ үйдің киізін жөндеуге, жауынды күні үйдің бір бұрышын тіреуге, түндікті көтеріп ашуға арналған жуанырақ ұзын ағаш. Сырық бойлы. Арынша келген, ұзын бойлы. Сырық ойнатып, сырмағын жүндей түтті. Шауып алды, ойрандады.