БӘЙГЕ
1омоним зат есім. 1. этнографиялық. Қазақ халқының ерте заманнан келе жатқан аm жарыстыратын дәстүрлi ұлттық спорт ойындарының бір түрi, аm шабысы. 2. Еңбекте, өнерде, спортта жеңіскерлердi iріктейтін жарыс, сайыс. Бәйге алаңы. Жарыс өтетін орын. Бәйге алды. а ) Озып шығып жүлдеге ие болды. ә ) Жақсы атанды, аты шықты. Бәйге ат. Бәйгеге қосатын, жаратқан жүйрік ат. Бәйге атындай. Бәйгеге қосатын, жаратқан жүйрік аттай. Бәйге атындай аңқылдады. Ағыла, тоқтамай сөйледi, мүдірмедi, ақкөңілдендi. Бәйге атындай аңқылдап. поэтикалық. Мүдірмеу, тоқтаусыз сөйлеу. Бәйге бала. Бәйге атына мініп шабатын бала. Бәйге бермедi. Алдына жан салмады, қатарының алды болды. Бәйгеге қосты [ түстi ]. а ) Атты жарысқа жібердi. ә ) Топ жарысқа түсті, бағын сынады. Бәйгеден аты келді. Бәйгеге қосқан аты озып шықты. Бәйге жарияланды. п у бл. Белгілi бір iсшара, бастамаға ерекше жобаларды, сондай-ақ көркем әдеби, публицистикалық туындылардың жоғары деңгейлісін iріктеу және марапаттау үшін жалпы көпшіліктi құлақтандырып, басылым беттеріне байқау жариялады. Бәйгенің алдын бермедi. а ) Қуса жетіп, қашса құтылатын жүйрік болды, жарыста озып шықты. ә ) Үнемi жүлдегер болды, алдына жан салмады. Бәйге төбе. Ат жарысында бәйге қосатын дөңес жер, төбе.