ӨЛІМШІ
сын есім. 1. Өлудің азақ алды, өлетін жағдай. 2. ауыспалы мағына. Болар- болмас, көрінер-көрінбес, сығырайған (сәуле). Өлімші болды. Халі нашарлады, өлер болды. Өлімші етіп [ қып ] сабады [ соққыға жықты ]. Өлердей етіп ұрды, есінен тандырды. Өлімші қылды [ етті ]. Титығына жеткізе сабап, сойып салды; соққыға жықты, өлер халге келтіре ұрды.