ҚАЙЫС
зат есім. 1. Ер-тұрман әбзелдері мен әртүрлі тұрмысқа қажетті заттар жасау үшін арнайы өңдеген, берік болатын мал терісі. 2. ауыспалы мағына. Берік, мықты, қайыстай төзімді (адам). Қайыс арқан. Түйенің, сиырдың кейде жылқының илеген терісінен тілінген таспадан өріп немесе жұмырлап жасалған, көбінесе шалма тастау үшін пайдаланылатын жуан жіп. Қайыс аяқ. а) Жүрмейтін жері жоқ, шымыр, желаяқ. ә) Асау үйретуге, бәйге атында шабуға машықтанған жас жігіт, жасөспірім. Қайыс бау. Қайыстан жасалған бау-шу. Қайыс жүген. қолөнер. Күнделікті шаруаға арналған, қайыс таспасынан әшекейсіз етіп жасалған жүген. Қайыс қара. Жылтыр қара, қатқан қара түсті. Қайыс тақым, қамшы бел. Атқа көп мініп, ысылған; көнбіс. Қайыс түю. қолөнер. Қайыстан әртүлі заттар құрау, байлау. Қайыс тілді. Қайысты таспалап кесті, өруге не түюге әзірледі.