ОМЫРТҚА
зат есім. 1. анатомиялық. Жанжануарлардың қаңқа негізі болатын арқа сүйегі және соның жеке бір бөлігі. 2. этнографиялық. Ет асып, табақ тартқанда берілетін мал етінің бір мүшесі. Омыртқа бағанасы. анатомиялық. . Бiрбірімен шеміршек буындар арқылы жалғасып, ортасындағы өзегінде жұлын болатын адам мен омыртқалы жануарлардың қаңқа негізi болып табылатын арқа сүйегінің бөлігi. Омыртқаға шақыру. этнографиялық. Кейбір өңірлердегі соғымнан дәм татыру дәстүрі. Омыртқа жота. биологиялық. 33 омыртқадан құралған, қуысында жұлын болатын, адам мен мал денесінің арқа бетінің қалың қабаты. Омыртқа жотасы. анатомиялық. Омыртқалылардың тұлға тірек қаңқасы. Омыртқаның ішіндегі жұлыным. бейнелі сөзқолданыс. Ең қымбаттым, ең қадірлім деген мағынада. Омыртқасы бекімеген. Буыны қатпаған, жас. Омыртқасын омырды. Белін сындырды, құртты. Омыртқасын үзді. Көзін жойды, құртты. Омыртқасы түзу жігіт. жергілікті сөз. Білімді, ақылды, көрнекті, іскер жігіт.