ЖАРҒАҚ
1омоним зат есім. 1. Құлын мен ешкі терісінің киімге жарарлық иленген терісі. // Иленген теріден жасалған жазуға арналған нәрсе. // Иленген теріден жасалған. 2. Бір түсті құлын терісінен түгін сыртына қаратып тіккен сырт киім; доха. 3. Түгі қырылып, иленген теріден жасалған насыбай қалта; шақша. 4. а н ат. Құстар аяғының тұяқтарын өзара қосып тұратын алақан терілері, жарғақ табаны. 5. жергілікті сөз. Жұқа теріден жасалған ыдыс. Жарғақ бөрік. Жарғақ теріден тігілген бас киім. Жарғақ жүзген. өсімдік. Кирказондар тұқымдасы жүзген туысына жататын өсімдіктің түрі. Жарғақ лақ. Енесін еміп, жеткілікті ет жимаған әлжуаз лақ. Жарғақ тон. Құлын я ешкі терісінен илеп, жүнін сыртына қарата тігілген тон. Жарғақ шалбар. Құлын я ешкі терісінен жұқа етіп иленген, түгін сыртына қаратып тігілген шалбар.