ҚАРШЫҒА
зат есім. зоологиялық. 1. Имек тұмсығы мен тұяқтары қара, саусақтары салалы, денесі шағын келген жыртқыш құс. 2. ауыспалы мағына. Теңдессіз, тамаша. Қаршыға жұмыстыру. жергілікті сөз. Айтыстыру, егестіру, айдап салу, бірінебірін шағыстыру. Қаршыға көзді. Өткір жанарлы, өжет. Қаршығаны қайырды. Қаршығаны баптады, күйіне келтірді. Қаршыға салды. Құс ұстауға қаршығаны пайдаланды. Қаршыға төс. Төсі шығыңқы, томпақ. Қаршыға тұмсық. Мұрнының ұшы ішке қарай иіліңкі.