ЖАҒА
зат есім. 1. Киімнің мойын үстіне түсетін бөлігі. 2. Су арнасының кемері, жиегі. 3. Жолдың шеті. 4. ауыспалы мағына. Сүйеніш, тірек, қамқор. Жаға аккумуляциясы. геологиялық. Толқындармен олар туындататын ағыстардың ерекетінен толқын алаңында тасындылардың жиналуы. Жаға буды болды. Басым түсе алмай, тайталасты. Жағадан алды [ жағасына қол салды, жармасты ]. а) Дөрекілік істеп, дүрсе қоя берді. е) Асықтырды, жан алқымға алды, қысты. Жаға жұрт. Қалың жұрт (көпшілік). Жаға жыртысты [ жыртылды ]. Қол жұмсасты, төбелесті. Жағасы бүтін. Абыройлы, қадірлі. Жағасы жайлауға кетті. а) алқа-салқа болды, түймесін ағытып, қалай болса солай отырды. ә) Шалқыды, тасыды. Жағасы жайлау, төбесі қыстау [ көктем ] болды. Уайым-қайғысыз, жайбарақат күй кешті. Жағасы жайлау, төсі өріс. Мол өмір, уайым-қайғысыз тіршілік, еркіндік, көңілділік; жайбарақат күйде күн кешу. Жағасы жақыт кіреуке, жібісі жетіп жүн болғанша. Шыдамның, төзімнің жеткенінше (бұл жерде мейлінше төзу, ебден шыдас беру мағынасында айтылып тұр). Жағасы кеңіді. Еркіндік тиіп, көңілі жайланды. Жағасына түкірді. ы р ым. Жақсылыққа кезігеді, жол болады деген мағынада. Жағасын ұстады. Шошынып, аң-таң болды, қайран қалды. Жағасы сөгілді. Абыройы кетті, елдігі ыдырады.