ЫМ
зат есім. Басқа адамға айтпақ ойды дене мүшелерінің, бетауыздың қимылымен жеткізу, қол мен, көзбен берілетін дыбыссыз ишара, белгі. Ым қақты [ жасады, қылды ]. Ыммен, ишарамен сөйлесті; ишара етті, белгі білдірді. Ыммен сөйлеу. педагогикалық. Естімейтін адамдардың өзіндік лексикалық және грамматикалық заңдылықтармен сипатталатын ымдау жүйелері ар қылы тұлғааралық тілдесу әдісі. Ым тілі. лингвистикалық. Байланыс жүйесі, ойды білдіру тәсілі дыбыстық тілдердегідей акустикалық емес, кинетикалық (ым, қимыл) негізге құрылған тіл.