БІРЕУ
1омоним Есім. Белгісіз, бөгде адам. Бiреу болмаса біреу. Көптің iшінен біреуi. Біреуде тынысы кетті. Басқаға есесі кетті. Бiреуден iлгерi, біреуден кейін. Орташа, ілдалап. Бiреудің ала жібін аттамады. Еш кімге қастық қылмады; бұрауын алмады, адал өмір сүрді. Біреуге [ біреудің үстіне ] жүк болмады. Салмағын салмады, ауыртпалығын түсірмеді. Бiреудің атқан оғы. Жөнжосығына қарамай, біреудің шылауында жүрген, дегеніне көнбістi адам туралы айтылады; біреудің [ басқаның, өзгенің ] қолымен от көседі. Біреудің қаңсығы, біреудің таңсығы [ біреуге таңсық ]. Өзгенің қолындағыға әуес болушылық. Бiреудің отына жылынды. Бiреуге кіріптар болды. Бiреу өлмей, біреу күн көрмейдi. Бiр адам келуi үшін екіншi адам кетуi, орынды босатуы керек деген мағынада. Бiреу тойып секіредi, біреу тоңып секіредi. Бiреулер барлықтан астамсиды, біреу лер жоқтықтан қиналады; әр iстің себебi, әркімнің күйi басқа деген мағынада.